Παρασκευή, Οκτωβρίου 26, 2007

Happy Tree Friends


Δεν ήθελα ρε γαμωτο να το θίξω το θέμα ξανά αλλά θα σκάσω. Μέχρι τώρα πίστευα πως υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να ζουν μόνοι τους. Υπάρχουν και άλλοι που θέλουν να είναι συνεχώς με παρέα και υπάρχει και η τρίτη κατηγορία που είναι κάπου στην μέση. Αυτά μέχρι τώρα. Τον τελευταίο χρόνο συνειδητοποίησα πως δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα. Τελικά οι κατηγορίες έχουν ως εξής:
1.Αυτοί που θέλουν να είναι μόνοι τους μία ζωή και τελικά η μόνη πρόοδος που θα κάνουν θα είναι να βρουν άλλον έναν άνθρωπο να ζουν οι δυο τους «μόνοι» και αποκομμένοι από όλο τον υπόλοιπο κόσμο.
2.Αυτοί που κάνουν παρέα. Περνάνε όμορφα, γελάνε ενσωματώνουν και την προσωπική τους ζωή σε όλο αυτό και ζουν μία ζωή γεμάτη.
3.Αυτοί που πάντα ήταν της παρέας και ξαφνικά γνωρίζουν κάποιον και απομονώνονται (δεν έχει να κάνει με το ότι παντρεύονται γιατί ξέρω και παντρεμένους που έχουν παρέα).
4.Αυτοί που αν και είναι της παρέας ξενερώνουν με όλους τους παραπάνω και τελικά μένουν μόνοι γιατί δεν γουστάρουν πια.
5.Και αυτοί που θεωρούν πως έτσι είναι η ζωή, φιλία δεν υπάρχει και αν υπάρχει είναι δυαδική και συμβιβάζονται με την μοναξιά τους αν και όταν βρεθούν με την παλιοπαρέα χαμογελούν σαν χαζοί από ευτυχία.

Εχθές ήμουν και πάλι με τον Π. και την Δ. Τον Ιούνιο παντρεύεται ένας φίλος μας και αναρωτιόμασταν αν θα μας καλέσει στον γάμο. Ο φίλος αυτός ανήκει στην τρίτη κατηγορία. Ήταν η ψυχή της παρέας αυτός που οργάνωνε τα πάντα, αυτός που ονειρευόταν περισσότερο από όλους μία ζωή με φίλους οικογένεια και πιτσιρίκια στο εξοχικό να τρέχουν όσο οι μεγάλοι θα τραγουδάνε τραγούδια από τα παλιά. Γι αυτόν τον άνθρωπο αναρωτιόμασταν για το αν θα μας καλέσει. Τα τελευταία χρόνια ζει με την κοπέλα του και μέλλουσα σύζυγο του και έχει χαθεί. Αν και μουσικός απέχει από τις μουσικές αναζητήσεις της παρέας και τώρα που γίνονται τα πρώτα βήματα για καταξίωση αυτός δεν είναι πουθενά. Ο Π. ανήκει στην τέταρτη κατηγορία (ίσως και στην πέμπτη μερικές φορές) . Μένει μόνος και θεωρεί πως επειδή αυτός κουράστηκε να προσπαθεί όποιος θέλει μπορεί να τον βρει. Όλοι ξέρουν που μένει και μπορούν να του χτυπήσουν την πόρτα όποτε «προλαβαίνουν» να το κάνουν. Η Δ. ανήκει στην δεύτερη κατηγορία. Εγώ δεν ξέρω. Είμαι οριακά και παίζω σε πολλές κατηγορίες. Πάντως θα ήθελα η ζωή μου να είναι στην δεύτερη κατηγορία και ξέρω ότι μπορεί να υπάρξει κάτι τέτοιο αφού η Δ. τα καταφέρνει μια χαρά.
Είμαι εγώ ρομαντική που πιστεύω πως μπορεί να πετύχει; Είμαι συναισθηματική που μου λείπουν οι φίλοι μου στις διακοπές; Εντάξει δεν λέω να μην ξεκολλάς αλλά γιατί να μην μπορούμε να οργανώσουμε 4 μερούλες και να έχουμε απαρτία; Φέτος τα καταφέραμε και ήταν πολύ όμορφα! Είναι χαζό που πιστεύω που όποτε μαζευτούμε γελάμε απίστευτα, έχουμε ίδιο χιούμορ, κόβει ο ένας ράβει ό άλλος και καταφέρνουμε να διώξουμε άγχος και στεναχώριες με απίστευτη ευκολία; Μου την σπάει οι φίλοι μου να αλλάζουν και να ξεχνάνε τα όσα έχουμε ζήσει. Με τσαντίζει να με εξαιρούν από την ζωή τους γιατί απλά θεωρούν πως δεν χωράω παρα μόνο όταν τους συμφέρει αυτούς και πάνω από όλα με τσαντίζει να αλλάζουν ιδέες για μία ΓΚΟΜΕΝΑ που δεν τους προχωράει μπροστά αλλά τους πάει πίσω και αναιρεί την μέχρι τώρα προσωπικότητα τους (για την οποία τους θαύμαζα).
Και ξέρετε ποιο είναι το κακό; Πως έχει πέσει δάκος και μουχρίτσα στην φιλία και με όποιον και να το συζητήσω μου λέει πως έτσι είναι τα πράγματα και καλά θα κάνω να το δεχτώ πως η λυκειακή φάση πέρασε… Μα είμαι 27 χρονών. Η λυκειακή φάση έχει περάσει εδώ και χρόνια. Και αφού η φιλίες μου άντεξαν 10 χρόνια μετά, τότε και οι «τριαντάρηδες» μπορούν να υπάρξουν σε ομάδες. Δεν είναι λίγο νωρίς για να αναπολούμε τις «παλιές καλές ημέρες»; Ρε τι σας έπιασε όλους και γίνατε αγοραφοβικοί ξαφνικά; Και ιδιαίτερα οι άντρες… τελικά ή εγώ έχω περισσότερους φίλους από ότι φίλες και εντοπίζω σε αυτούς κυρίως την αλλαγή ή οι άντρες έχουν αρχίσει το ξεκατίνιασμα. Και όπως είπε και ο Π. «δεν είναι τέλειο όταν θα χρειαστείς αίμα στο νοσοκομείο (χτύπα ξύλο) να γεμίσει η αιμοδοσία κόσμο από το να ψάχνεις απεγνωσμένα στον χρυσό οδηγό;» (μακάβριο αλλά πολύ πετυχημένο)!

23 Comments:

Blogger Crucilla είπε και λάλησε...

Δεν ξενερώνουμε ποτέ. Κι εγώ στο Λύκειο έιμαι και δεν με νοιάζει μία. ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΤΕΞΕΙ..

1:21 μ.μ.  
Blogger fpboy είπε και λάλησε...

α,καλά και εγώ τα σκέφτομαι αυτά πολύ έντονα τα τελευταία χρόνια .
γενικά υπάρχει ένα τριπάκι να διαλέξεις α. πολύ love σχέση η β.γαμάτη παρέα και τα σπάμε μαζί φορέβα . Το γ. που είναι ''θέλω και τα 2'' σκοντάφτει πολλές φορές.
Και ναι συνήθως οι κοπέλες δεν έχουνε ΚΑΝΕΝΑΝ (ενδιαφέρον) φίλο .
Χι,χι .

1:42 μ.μ.  
Blogger allitnil είπε και λάλησε...

Εγώ παλι είμαι λίγο θύμα σε αυτά, δεν μπορω να αφήσω την παρέα, παρατάω τον γκόμενο και καμία φορά ακομη και όταν προδίδει η παρέα. Βασικά ξεχνώ..... που να θυμάμαι τώρα ποιος φταίει!
Να θυμηθούμε τους Δημήτρηδες φίλους, ακούω τώρα και αντίστοιχο τραγουδάκι...

2:51 μ.μ.  
Blogger lifewhispers είπε και λάλησε...

χμμμ, τριλιαν, μεγαλη κουβεντα ανοιξες..ως παθουσα αλλα μαλλον οχι μαθουσα, το μονο που μπορω να πω ειναι οτι παντα κατι απο τα δυο μπαινει σε δευτερη μοιρα, εστω στο ελχιστο.δεν ειναι θεμα λυκειακης φασης, ειναι θεμα και αλλων προβληματων. βασικα, ζω με το ρητο, οποιος θελει ΔΕΝ χάνεται, απλα ισως δε γινεται να ειναι οπως παλια. πραγματικα, ζηλευω τη φιλη σου τη Δ.

6:44 μ.μ.  
Blogger Sandiago Nasar είπε και λάλησε...

Υπάρχει και άλλη μια κατηγορία που ευδοκιμεί στους καλλιτεχνικούς κύκλους και μάλλον την παρέλειψες. Εκείνοι που βιώνουν φάσεις απόλυτης μοναξιάς και φάσεις απόλυτης κοινωνικότητας ανάλογα με τα κέφια. Αυτοί και στις δύο περιπτώσεις περνάνε υπέροχα, γιατί και οι δύο φάσεις χρειάζονται για να κατακτήσουν την ισορροπία που τους χρειάζεται.

Ξέρω αρκετούς τέτοιους.

7:22 μ.μ.  
Blogger deadend mind είπε και λάλησε...

συμφωνώ. δε λέει μόνο και μόνο επειδή βρίσκεις έτερον ήμισυ να παθαίνεις και μετάλλαξη προσωπικότητας..

8:37 μ.μ.  
Blogger snikolas είπε και λάλησε...

Έπρεπε να διαβάσω το post σου νωρίτερα! Δες το καινούργιο μου post να καταλάβεις! :)

12:11 μ.μ.  
Blogger ptwsh είπε και λάλησε...

Allazoume oi anthrwpoi

7:14 μ.μ.  
Blogger YO!Reeka's είπε και λάλησε...

τι να πω, περίπλοκο θέμα. εγώ να σου πω την αλήθεια, έπαψα να σκάω με αυτά τα ζητήματα εδώ και καμιά πενταριά χρόνια. τώρα σκέφτομαι, σε όποιον αρέσει. τώρα, αν ο γκόμενος/α χαλάσει μπει εμπόδιο σε μια φιλία, τότε το προφανές είναι ότι ο φίλος/η δέχεται και επικροτεί αυτή την κατάσταση, άρα είναι άξιος της μοίρας του.

12:38 π.μ.  
Blogger Trilian είπε και λάλησε...

crucilla: εγώ πάντως δεν αντέχω και πολύ...

ftboy: εγώ πάντως όπως έγραψα στους άντρες φίλους εντοπίζω περισσότερο το πρόβλημα!

Allitnil: βασικά δεν είναι το θέμα ποιος φταίει αλλά ποιος το παρακάνει ακόμα :)

Lifewhispers: σίγουρα κάτι απο τα δύο θα μπει σε δεύτερη μοίρα δεν γίνεται αλλιώς... εδώ όμως μιλάμε για μαύρη πέτρα όποτε μας συμφέρει και ξαφνικά έχουμε και ένα come back το εξάμηνο έτσι για να μην ξεχνιόμαστε!

Sandiago Nasar: α ναι και εγώ ξέρω τέτοιους αλλά αυτοί είναι εκτός συναγωνισμού... δικαιολογούνται από όλους λόγω δηλωμένου χαρακτήρα.

deadend mind: τελικά μόνο εσύ κατάλαβες γιατί γκρινιάζω; αυτή τη μετάλλαξη είναι που δεν μπορώ να δεχτώ!

Snikolas: αστα Νικόλα... τελικά οι άντρες έχουν αρχίσει το ξεκατίνιασμα!

Ptwsh: το ξέρω απλά ελπίζω πάντα αυτό η αλλαγή να είναι προς το καλύτερο και όχι προς το χειρότερο!

Yo!reekas: ο καθένας παίρνει αυτά που του αξίζουν δηλαδή;...

10:50 π.μ.  
Blogger UrbanTulip είπε και λάλησε...

Πω πως βρε συ τριλ, ξέρεις πόσο με προβληματίζει και εμένα το θέμα της παρέας και των φίλων; και άρχισε στα 27 μου.
Οι κατηγορίες που έβαλες είναι άπαικτες. πολυ θα ήθελα να ήμουν 2, μερικές φορές το καταφέρνω. ομως υπάρχουν φορές που ειμαι 4 και 5. και δεν με αντέχω. και σκέφτομαι οτι δεν μπορώ να τα γράψω έτσι όπως τα νιώθω στο blog μου γιατί μονο εγώ σκέφτομαι έτσι. τελικά...

1:11 μ.μ.  
Blogger YO!Reeka's είπε και λάλησε...

όχι. αλλά όταν καταλάβει τη μαλακία, μπορεί να μη βρει ανθρώπους να κλαφτεί και με αυτή την έννοια θα είναι άξιος της μοίρας του. αν βέβαια ήταν πάντα έτσι, δηλ. εξαφανιζόταν όποτε είχε γκόμενα τότε είναι ανίατη περίπτωση :)

2:18 μ.μ.  
Blogger AVRA είπε και λάλησε...

..ολα ειναι σχετικα...συμβαινει και φταινε διαφορα, πχ :

α) αν βρισκονται ολοι στην ιδια φαση (παντρεμενοι , ελευθεροι . με παιδια )

β) αν ταιριαζει η παρεα με το ετερο ημισυ

γ) κυριως αν μεταξυ των φιλων-ενδιαφερομενων υπαρχει κατανοηση για την εκαστοτε κατασταση που ζουν.

παντως γεγονος ειναι οτι συμβαινει!

5:05 μ.μ.  
Blogger ptwsh είπε και λάλησε...

Κοίτα, βασικά αυτό το λέω για να το ακούσω πρώτα εγώ και μετά όλοι οι άλλοι. Γιατι κάπως έτσι είναι η κατάσταση που βιώνω και εγώ τώρα.

Και φυσικά κάθε αλλαγή είτε είναι καλή είτε είναι κακή.

Αν προσπαθήσεις και δεις ότι έχει αποτέλεσμα η προσπάθειά σου να προσεγγίσεις τον φίλο σου καλώς. Αν Όχι .. τότε προσπάθησε να το αφήσεις να φύγει.

Δύσκολο είναι, αυτό περνάω τώρα εγώ. Αλλά μπορεί να έχω του χίλιου κόσμου τα κακά που λέει ο λόγος αλλά μαλάκας δεν είμαι να κυνηγάω τον καθέναν χωρίς ανταπόκριση.

Μεγα θέμα έθιξες. Το πως θα αντιδράσεις εν καιρώ .. ο χρόνος θα το δείξει.

10:34 μ.μ.  
Blogger nanakos είπε και λάλησε...

Οκ, οι κατηγορίες με μπέρδεψαν λιγάκι αλλά αυτό έγινε μάλλον γιατί προσπαθούσα να δω πού ταιριάζω εγώ. Η δική μου γνώμη είναι πως οι ζωές των ανθρώπων και ιδίως των ανθρώπων που έχουν δεσμούς αγάπης, κάνουν κύκλους. Βρίσκονται, χάνονται, ξαναβρίσκονται, ξαναχάνονται. Στο λέω γιατί κι εγώ έχει τύχει να αποκοπώ σχεδόν για 1,5 χρόνο από ΟΛΟΥΣ μου τους φίλους λόγω σφοδρού έρωτα. Μπορεί να ήταν λάθος -για πολλούς λόγους- αλλά έτσι έγινε. Όταν επέστρεψα ήταν ΟΛΟΙ εκεί. Το ίδιο συνέβει και μ' εκείνους.
Νομίζω πως είναι θέμα της σιωπηλής συνθήκης που κάνουμε μεταξύ μας όταν γνωριζόμαστε: for better or worse.
Μην στεναχωριέσαι για τον φίλο σου. Εκεί είναι και σας αγαπάει. Και θα ξαναβρεθείτε.

12:12 μ.μ.  
Blogger Trilian είπε και λάλησε...

Urbantulip: μπα υπάρχουν πολλοί που σκέφτονται έτσι μην ανησυχείς! Το θέμα είναι να βρούμε λύση…

Yo!reekas: να σου πω την αλήθεια δεν είναι μόνο ένας ο φίλος.. είναι πολλές περιπτώσεις μαζί και αυτό είναι που με ανησυχεί περισσότερο. Ίδωμεν…

Avra: βασικά και εδώ υπάρχει κατανόηση απλά εξαντλείτε και αυτό είναι που με στεναχωρεί γιατί περνάνε τα χρόνια και μόνο υπομονή και κατανόηση βλέπω… παρέα γιοκ!

Πτώση: αυτό το κυνηγάω τον καθέναν ξαναπές το…

Nanakos: δεν είχα σκοπό να σε μπερδέψω… όσο για την σιωπηλή συνθήκη γράφει πουθενά πόσο να περιμένω; 2 χρόνια είναι αρκετά;

3:24 μ.μ.  
Blogger evita_cp είπε και λάλησε...

Δε συμβαίνει μόνο στους άντρες. Η κολλητή μου φίλη εδώ και 12 χρόνια (παλαβιάρα σαν και μένα μέχρι που τα έφτιαξε με τον φίλο της) αρραβωνιάστηκε πέρισυ. Η βασική της παρέα εδώ και 2 χρόνια είναι 6 ζευγάρια όλοι αρραβωνιασμένοι - παντρεμένοι. Μαζί μου βγαίνει πλέον μόνο όταν ο αρραβωνιαστικός δουλεύει ή όταν έχει ποδόσφαιρο και όλα τα αγόρια είναι μαζεμένα σε κάποιο μαγαζί ή σπίτι εάν και εφόσον δεν έχουν μαζευτεί όλες οι αρραβωνιάρες μαζί τους ή κάπου αλλού.
Επίσης πολύ δύσκολα κάποιο από αυτά τα ζευγάρια ενσωματώνεται εύκολα σε άλλη παρέα ή δέχονται καινούρια άτομα στη δικιά τους.
Ξέρω όμως και ζευγάρια που δεν κάνουν παρέα μόνο με ζευγάρια και όταν είσαι μαζί τους μπορείς να συζητήσεις και άλλα πράγματα εκτός από το τι δώρο να πάρω/μου πήρε η πεθερά (μπλιάααααααξ), τι κουρτίνες να βάλω στο καινούριο σπίτι, πόσες φορές πήγα κομμωτήριο, πόσα ρούχα ψώνισα.

4:06 μ.μ.  
Blogger Neropistolero είπε και λάλησε...

Οι λέξεις-κλειδιά για μένα είναι η ειλικρίνεια και η ισορροπία.
Αν είσαι ειλικρινείς από την αρχή με τους φίλους σου (και πρέπει να είσαι), για να είναι φίλοι σου σε έχουν αποδεχτεί για αυτό που είσαι.
Το ίδιο κάνεις και με τον έρωτα της ζωής σου.
Επειδή οι πραγματικοί φίλοι είναι κομμάτι της ζωής κάθε ανθρώπου, το έτερον ήμισυ δε μπορεί να στο κόψει αν σε θέλει ως ολοκληρωμένο άτομο. Και ούτε εσύ πρέπει για χάρη του άλλου μισού να αποχωριστείς ένα σχεδόν εξ'ίσου σημαντικό κομμάτι του εαυτού σου.
Αν όλα αυτά ισχύουν, δεν πρέπει να υπάρχουν μεγταλλάξεις.
Καλή η θεωρία, αλλά στην πράξη πάντα υπήρχε πρόβλημα με την ειλικρίνεια, για να μην πω για τις ισορροπίες, που σχεδόν είναι άγνωστη λέξη.

6:13 μ.μ.  
Blogger ptwsh είπε και λάλησε...

trilian -> Τι να πεις, σε ποιόν να το πεις και ποιός να σε καταλάβει. Αφού ο αποδέκτης του μηνύματος είναι απών πάντα για να το λάβει. Να το στείλεις με sms; Η πιο μαλακισμένη εφεύρεση είναι το γραπτό μήνυμα...

neropistolero -> Η ειλικρίνεια και η ισσοροπία είναι θέλει παραπάνω από έναν... Εσύ είσαι σε θέση να συμπεριφερθείς με το παραπάνω μοτίβο. Ρωτάς αν ο άλλος είναι;
Και αν η απάντησή σου είναι ΝΑΙ, τότε είσαι αξιοζήλευτος φίλε μου γιατί φαίνεται ότι έχεις κάνει πολύ καλές επιλογές φίλων .. ή είσαι απλά τυχερός!

Λέω γω τώρα! Μπορεί να είμαι και λάθος, μπορεί όμως και ναι είμαι σωστή (που δεν το θέλω στο συγκεκριμένο θέμα).

Αλλά έκαστος στις εμπειρίες του, έτσι δεν είναι;

8:54 μ.μ.  
Blogger Neropistolero είπε και λάλησε...

Πτώση έχεις δίκιο. Η κατάσταση που περιγράφω είναι ιδεατή μάλλον, αλλά τουλάχιστον αυτός πρέπει να είναι ο στόχος, κατά τη γνώμη μου.
Ίσως να μην είναι πραγματοποιήσιμος, αλλά όσο πιο κοντά φτάσει κάποιος τόσο καλύτερα.
Σχετικά με αυτούς που υπήρξαν φίλοι και εξαφανίστηκαν, το ότι κάποια στιγμή ομονατίστηκαν "φίλοι", δικαιολογεί μια προσπάθεια επανασύνδεσης. Μέχρι ένα όριο όμως.
Μια συνεχόμενα αποτυχημένη προσπάθεια επανασύνδεσης σίγουρα πληγώνει περισσότερο απ'ότι η αποδοχή της απώλειας.

10:00 μ.μ.  
Blogger Jason είπε και λάλησε...

Όντως πετυχημένο το τελευταίο. :)
Αλλά για άλλο λόγο αφήνω σχόλιο.
Έχβ περάσει ελάχιστες φορές από 'δω, αλλά η πλάκα είναι ότι εκείνο το post το είχα διαβάσει! Το θυμήθηκα αμέσως.
Σύμπτωση, μια φορά το χρόνο και να πέφτω πάντα στο ίδιο θέμα...
Σε θέλει το θέμα, τσέκαρέ το...

9:54 μ.μ.  
Blogger Trilian είπε και λάλησε...

evita: αστο καλο ανατριχιασα... μπλιαχ κουρτινες και κομμωτηρια!!

neropistolero & ptwsh: νομίζω οτι τα βρηκατε μεταξυ σας ας μην επέμβω ;)

Jason: λες να μου πηγαινει το θέμα; ας ελπίσουμε η επομενη να είναι γιατι εφτιαξαν τα πραγματα!!!

12:01 μ.μ.  
Blogger T.ari είπε και λάλησε...

Αγαπητή trilian,το θέμα σου μέγα κοινωνικό πρόβλημα στην εποχή μας.
Δεν λύνεται εδώ και δεν πρόκειται βασικά να λυθεί ποτέ.
Δύο είναι τα τινά που πρέπει να λάβουμε υπόψην μας,ο άνδρας και η γυναίκα είναι δύο τελείως διαφορετικά όντα(στη σκέψη και στον συλλογισμό),οπότε δεν υπάρχει σχεδόν ποτέ ένας κανόνας λογικής!
Το δεύτερο είναι οτι υπάρχουν άνθρωποι(γυναίκες/άνδρες) ανάμεσα μας(η πλειονότητα μάλλον!)που δεν μπορούν να συμβαδίσουν με την πολυπλοκότητα του συνδυασμού παλίοφιλοι-κύκλωμα γάμου!
Εν κατακλείδι, επειδή οι ηλικίες στις τις οποίες αναφερόμαστε(γύρω στα..άντα) δεν επιδέχονται χειραγώγησης, δεν έχει νόημα να προβληματιζόμαστε και πολύ.
Ανοίγουμε το παράθυρο και αφήνουμε να μπεί μέσα φρέσκος αέρας με νέους πιο ξέγναστους φίλους!

6:06 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home