Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 19, 2007

Το δάνειο ημέρα πρώτη!

Σαν Ελληνίδα που σέβεται τον εαυτό της έχω και εγώ το δανειάκι μου να τρέχει σε κάποια τράπεζα. Καθώς τα επιτόκια ανεβαίνουν, οι εξωγήινοι καταλαμβάνουν την γη και η Νέα Δημοκρατία ξαναβγαίνει να κυβερνήσει, αποφάσισα και εγώ να μεταφέρω το δάνειο μου σε κάποια άλλη τράπεζα με ευνοϊκότερους όρους γιατί οι καιροί είναι περίεργοι και δεν ξέρω τι άλλο με περιμένει στο μέλλον. Σαν καλή κοπέλα κάνω όλες τις διαδικασίες και φτάνει η στιγμή της εξόφλησης από την μία τράπεζα και της αρχής του κυνηγιού από την άλλη (Trilian season)…

Πάω στην τράπεζα που ήδη έχω να ανακοινώσω πως θα περάσω την επόμενη ημέρα για αποπληρωμή του δανείου μου. Κύριος άνω των 40, βαριεστημένος, κάθεται πίσω από το γραφείο για τα στεγαστικά δάνεια. Εκεί παλαιότερα καθόταν μία συνάδελφος του επίσης βαριεστημένη αλλά με την κοιλιά τούρλα. Κοινώς ο κύριος αντικαθιστά την συνάδελφο που αποφάσισε να γεννήσει. Τον πλησιάζω. Με κοιτάει. (Σε κάθε τελεία θέλω να κάνετε παύση ολοκλήρου κατά την ανάγνωση. Έχει σημασία για να συνειδητοποιήσετε την ροή της κουβέντας). «θα ήθελα να σας ρωτήσω για το στεγαστικό δάνειο μου». «μάλιστα». «θέλω να κάνω αποπληρωμή και θα ήθελα να μου πείτε τι χρειάζεται να κάνω, και τι χαρτιά πρέπει να φέρω». «καθίστε». Εδώ να σημειώσω ότι ο κύριος είχε το βλέμμα δημοσίου υπαλλήλου αλλά όχι το «ωχ ρε κοπελιά τι με βάζεις να κάνω» αλλά το άλλο που είναι ένα επίπεδο πιο πάνω… το βλέμμα «βαριέμαι τόσο που ούτε να σπαστώ δεν έχω την διάθεση». Κάθομαι και με κοιτάει. Περιμένω. Ξαναρωτώ τα παραπάνω. Με κοιτάει. «ο Αριθμός του δανείου σας;» του τον λέω… τον πληκτρολογεί με αργές κινήσεις. «α μάλιστα» αυτό είναι το ποσό» μου λέει. Την ψιλιάζομαι. «όλο;» ρωτάω. Με κοιτάει. «όχι χωρίς τους τόκους» «θέλετε να μου το πείτε ολόκληρο;». Με κοιτάει. Με κοιτάει ξανά. «Μία σούμα να κάνουμε;» ξαναρωτάω εγώ για να καταλάβουν όλα τα παιδάκια. Μου το λέει ολόκληρο το ποσό. «Και θα πληρώσω κάτι που θα αποπληρώσω νωρίτερα;». Εκεί κόλλησε για κανένα αιώνα. Τόσο μου φάνηκε τουλάχιστον. Γυρίζει ρωτάει την προϊσταμένη. Εκείνη απαντάει. «150€ περίπου» γυρίζει και μου λέει αυτός. «Περίπου;» «Περίπου;» ξαναρωτάει την άλλη αυτός. «190€ σύνολο» του λέει. «190€ σύνολο» μου λέει. Να μην σας τα πολυλέω είδα και έπαθα. Τελικά έφτασα στην προϊσταμένη που επειδή την ρωτούσε συνέχεια για την υπόθεση μου, μου είπε να περάσω στο γραφείο της και με ανέλαβε εκείνη. Αγανάκτησε η γυναίκα… Εκεί έπεσε και η γνωστή ερώτηση «γιατί φεύγετε από εμάς» και απάντησα ειλικρινέστατα «γιατί μου βγαίνετε ακριβοί», «και δεν θέλετε να το συζητήσουμε;» «ήρθα να το συζητήσουμε πριν μήνες και δεν γινόταν τίποτα» «έτσι σας είπαν;» «ναι» «α μάλιστα» είπε αυτή με ύφος τα ρεμάλια θα τα σκίσω όλο αυτά κάνουν και χάνουμε τους πελάτες! Μου εξήγησε τι πρέπει να κάνω αφου προσπάθησε πρωτα να με μεταπείσει. Της είπα πως έχω ήδη τα χρήματα από την άλλη τράπεζα ώστε να σταματήσει τις προσπάθειες και έφυγα για την δουλειά.
To be continued…

8 Comments:

Blogger allitnil είπε και λάλησε...

Αχχχχχχχχχχχχ! μόνο να τα τρώνε ξέρουν!!!!!

9:01 μ.μ.  
Blogger Tanila είπε και λάλησε...

Δηλαδή εγώ δε σέβομαι τον εαυτό μου;;;!!!
Να γιατί δε σταυρώνω σχέση!!!
Για να σε σέβονται οι άλλοι (και να μη σε θένε μόνο για το σεξ*) πρέπει πρώτα να σέβεσαι εσύ τον εαυτό σου. Αυτό είναι γνωστό ρητό και λαϊκή σοφία και δε θα το αντικρούσω.
Γι'αυτό λοιπόν δεν έχω μόνιμο γκόμενο, επειδή δεν έχω δάνειο. Ούτε καν ενεργή πιστωτική.




*το αν εσυ τους θες τους άλλους μόνο για το σεξ δεν έχει καμιά απολύτως σχέση.

9:27 π.μ.  
Blogger YO!Reeka's είπε και λάλησε...

φαντάσου, άμα λειτουργεί και ο ιδιωτικός τομέας έτσι...!

2:18 μ.μ.  
Blogger laxanaki είπε και λάλησε...

χαχαχα... Πρέπει να είχε τρελό γελιο η κατάσταση και εσύ γερά νεύρα :)...

4:05 μ.μ.  
Blogger An-Lu είπε και λάλησε...

Ούτε εγώ σέβομαι τον εαυτό μου!
Δεν έχω δάνειο, μόνο πιστωτική!
Καλή δύναμη ;-)

5:18 μ.μ.  
Blogger Neropistolero είπε και λάλησε...

Την άλλη φορά πάρε μαζί ένα μπλοκάκι για να κάνεις σχέδια σε όποιον δεν καταλαβαίνει και να έχεις κι ένα mp3 με το "η καλή μας αγελάδα βόσκει κάτω στη λιακάδα" ως μουσικό χαλί.

6:14 μ.μ.  
Blogger UrbanTulip είπε και λάλησε...

Αυτοί ο δημόσιοι/ιδιωτικοί που συμπεριφέρονται σαν δημόσιοι θέλουν άγριο ξύλο.
Εκείνη η κυρία όμως μου φάνηκε κάπως καλύτερη.

10:28 π.μ.  
Blogger Trilian είπε και λάλησε...

Allitnil: αυτό γιαγιά ξαναπές το!

Tanila: φυσικά και δεν παίζει ρόλο τι θέλεις εσύ απο τους άλλους το θέμα είναι όοοολοι οι άλλοι να βλεπουν σε εσένα την γυναίκα της ζωής τους ;)

Yo!reekas: ιδιωτικός;μμμ οχι και τόσο!

Laxanaki: ...απο υπομονή όση θέλεις αρκεί να αξίζει τον κόπο!

An-lu: μπα εγω πιστωτική δεν έχω... είμαι επιρρεπής ;)

Neropistolero : χιχι φανταζεσαι; πολύ show θα είναι αυτο

Urbantulip: η κυριουλα ήταν πολύ καλή όντως... που να δείς την αντίστοιχη στην τράπεζα που πήγα τώρα. Μόνο για καφέ που δεν έχουμε παει ακόμα... αυτο λεγεται και καλό marketing!

11:41 π.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home