Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 28, 2007

Bro...


Γεννήθηκα σχεδόν δυο χρόνια μετά από αυτόν. Κούραζε την μαμά και την ανάγκαζε συνεχώς να τον παίρνει αγκαλιά με αποτέλεσμα να την πιάσουν οι πόνοι 1 μήνα νωρίτερα (ναι, ναι ξέρω έτσι εξηγούνται όλα). Το πρώτο βράδυ μου στο σπίτι καθόταν συνεχώς από πάνω μου. Στο πρώτο μου εμβόλιο με το που πήγε η νοσοκόμα να μου τρυπήσει το κωλαράκι με την ένεση της όρμηξε και της έπιασε το χέρι. Χρειάστηκε η επέμβαση της μαμάς και η διαβεβαίωση της ότι είναι για το καλό μου για να σταματήσει να κρατάει το χέρι της νοσοκόμας και να κλαίει. Η νοσοκόμα γέλασε και είπε στην μαμά μου «δυνατός ο Κρητίκαρος σας τυχερή η μικρή». Στο δημοτικό κάθε πρωί με έπαιρνε από το χέρι και πηγαίναμε μαζί σχολείο. Ένα πρωί που παίζαμε στο διάλειμμα «ξύλο» μία δασκάλα τον πλησίασε και του είπε να μην με χτυπάει και αυτός με απίστευτο ύφος κτητικότητας στο βλέμμα γύρισε και της είπε «Αδερφή μου είναι άμα θέλω της βάζω φωτιά και την καίω», ατάκα που έχει μείνει στην οικογένεια ιστορική. Στο γυμνάσιο με υποδέχτηκε σαν «πρωτάκι» για να μην είμαι φλωράκι ψάρακας και στο λύκειο ακούγαμε κρυφά μουσική και χαζεύαμε στο δωμάτιο ενώ εκείνος έπρεπε να διαβάζει για πανελλήνιες και εγώ για την επόμενη ημέρα. Πρώτη φορά χωριστήκαμε όταν πήγε φαντάρος. Η στεναχώρια μου ήταν τόσο μεγάλη που είχα γίνει το αστείο του ΤΕΙ μεταξύ της παρέας. Μέχρι και σκίτσα μου ζωγράφιζαν ότι και καλά πήγαινα κρυφά στο στρατόπεδο να τον δω και με έπιανε ο διοικητής!!! Στα 26 αποφάσισα να μείνω σε δικό μου σπίτι λίγο πιο πάνω από το πατρικό γιατί το παιδικό δωμάτιο μας δεν χώραγε πια τα πράγματα και των δύο μας. Μέχρι να συνηθίσω ότι δεν είναι στο από κάτω κρεβάτι είδα και έπαθα. Σήμερα ο Κρητικαρος μας φεύγει για Κρήτη. Μόνιμα. Δεν άντεχε άλλο, βρήκε δουλεία και την κάνει. Εχθές μαζευτήκαμε με την παρέα για να τον χαιρετήσουμε. Θα μου πείτε δεν φεύγει και στην Αυστραλία αλλά όσο και να πεις είναι και θάλασσα στην μέση. Με ποιόν θα τσακώνομαι εγώ τώρα; Με ποιόν θα βρίζομαι την μια στιγμή και την άλλη θα τρώω ποπ κορν μπροστά στην τηλεόραση σαν να μην τρέχει τίποτα; Με ποιόν θα παίζω ξύλο; Με ποιόν θα σπάμε τα νεύρα της μαμάς; Τελικά θα μου λείψουν τα «καλημέρα Bro» με την συνοδεία φάπας που τόσο με τσάντιζαν όλα αυτά τα χρόνια!!! Το ήξερα ότι θα χώριζαν οι δρόμοι μας αλλά όχι και σε άλλη πόλη βρε παιδάκι μου…



Eχθές με ρώτησε ποιος θα κρατήσει το στερεοφωνικό και του είπα «δικό σου» «έτσι απλά; Πάντα πίστευα ότι θα ρίξουμε μεγάλη μάχη για το ποιος θα το πάρει» μου απάντησε αυτός… «Φεύγεις…χέστηκα για το στερεοφωνικό!»

23 Comments:

Blogger allitnil είπε και λάλησε...

Αχ, μωρέ!
τι καλά αδελφάκια!
ζούλεψα!
Πάντως , άντε καιρός να την κάνουμε σιγα σιγά από την Αθηνα!

12:21 μ.μ.  
Blogger Gogo είπε και λάλησε...

καλά, τι να πω... Οι ομοιότητες συνεχίζονται ακατάπαυστα..

Και σου έχω καλά νέα! Αν κρίνω από τον δικό μου, σε κανά χρόνο θα γυρίσει πίσω οπότε μη στενοχωριέσαι!

χιχιχιιιι!

1:06 μ.μ.  
Blogger An-Lu είπε και λάλησε...

Θα με παρουν τα ζουμιά!
Τέτοια αδέλφια σπανίζουν!
Υπήρξατε αμφότεροι πολύ τυχεροί;-)

1:55 μ.μ.  
Blogger Aurelia είπε και λάλησε...

κι εγω ζηλευω λιγακι.... :-)

1:59 μ.μ.  
Blogger Μαρκησία του Ο. είπε και λάλησε...

Η Κρήτη καλέ είναι δίπλα! Κολιάτσου-Παγκράτι σαν να λεμε!

[Τι να πω κι εγώ που ο δικός μου εδώ και 7 χρόνια είναι στην ξενιτιά;]

να τον χαίρεσαι! :)

5:37 μ.μ.  
Blogger deadend mind είπε και λάλησε...

η ατάκα άμα θέλω βάζω φωτιά και την καίω, αδελφή μου είναι, έγραψε πραγματικά, φοβερός!!
συγκινήθηκα, να τον χαίρεσαι τον μπρο σου, έστω κι από μακριά..

10:17 π.μ.  
Blogger lifewhispers είπε και λάλησε...

Μικρη μου, η δική μου περίπτωση είναι η αναποδη απο τη δικιά σου. Εγώ έφυγα πριν 6 χρόνια και συνεχίζω να μαι μακρια και εγω τσακωνόμουν εμ τον μικρότερο αδερφο μου. Πριν λίγους μήνες που έμαθα ότι τράκαρε με τη μηχανή, τον πήρα τηλέφωνο και οτυ 'εβαλα τις φωνές! Εγω αθήνα, αυτός Κρητη. Αλλα εγώ φταίω, που δεν είμαι εκει... Το ποστ σου με συγκίνησε.

2:55 μ.μ.  
Blogger dizzydream είπε και λάλησε...

Συγκινητικότατο...

10:42 μ.μ.  
Blogger Attalanti είπε και λάλησε...

Άσ' το καλό σου, συγκινήθηκα! Ο δικός μου αδερφός είναι μικρότερος, αλλά δεν υπάρχει άνθρωπος που με γνωρίζει χωρίς να ξέρει για εκείνον. Το καλό με 'μας είναι ότι συγκατοικήσαμε δύο χρόνια μόνοι μας, πριν φύγω και πριν φύγει...

Να τον χαίρεσαι! Ξέρεις ότι κάνει αυτό που θέλει και ότι όσο δύσκολο είναι για 'σένα για εκείνον θα είναι άλλο τόσο. Να είστε έτσι πάντα, το ίδιο αγαπημένοι. Από 'δώ και πέρα, κάθε φορά που θα βρίσκεστε μαζί θα είναι μια μεγάλη γιορτή. σε φιλώ!

7:58 π.μ.  
Blogger fpboy είπε και λάλησε...

χαίρομαι που ο ''μπρο'' σου έγινε απο τους ανθρώπους που δεν μένουν στα λόγια και τολμάνε να κάνουν τα όνειρα τους πραγματικότητα....
μόνο χαρά νιώθεις για αυτόν , μόνο χαρά...

9:41 μ.μ.  
Blogger snikolas είπε και λάλησε...

Εμ που να αντέξει το παλικάρι με σένα στην ίδια πόλη; Αχ κακό που βρήκε την οικογένειαααααα…

10:55 μ.μ.  
Blogger YO!Reeka's είπε και λάλησε...

άρε τρίλιαν, σε βλέπω ΣΧΕΔΟΝ έτοιμη για να την κάνεις...
όσο για τον αδερφό, πώς να μη θέλει να φύγει ο άνθρωπος μετά από όσα του έχουν τύχει!!

12:15 π.μ.  
Blogger €lisavet είπε και λάλησε...

Συγκινητικό... :)
Σκέφτεσαι να τον ακολουθήσεις;
Όπως και να'χει, το αίμα νερό δεν γίνεται που λένε!

11:50 π.μ.  
Blogger Mogwai είπε και λάλησε...

ρε πολυ σε νιωθω

τα ιδια κ εγω

συμπαθων :(:(

2:59 μ.μ.  
Blogger T.ari είπε και λάλησε...

Αν δεν βρεί άλλη γυναίκα να κάνει αυτά που έκανε σε σένα,θα γυρίσει σύντομα.Είναι σκληρή η κρήτη το χειμώνα,αν δεν έχεις ισχυρούς δεσμούς εκεί!

3:54 μ.μ.  
Blogger AVRA είπε και λάλησε...

αχ βρε κοριτσακι μου!

ειστε τυχεροι που εχετε ο ενας τον αλλον...αυτο να σκεφτεσαι...!

4:40 μ.μ.  
Blogger Trilian είπε και λάλησε...

Allitnil: ξεκίνα εσύ με το καλό και έρχομαι και εγω...

Gogo: μπάααα δύσκολο το βλέπω. Ώστε και το δικό σου αδερφάκι τα ίδια;

An-lu: κλαψ!Σνιφ!

Aurelia: καλέ μην ζουλεύετε... εδώ σας λέω είμαι να πεθάνω!!

Μαρκησία: 10 ώρες με το πλοίο η Κολιάτσου - Παγκράτι και κάθε χρόνο το κάνω ήδη τόσες πολλές φορές που στο τέλος θα μου βγάλουν διαρκείας στην Ανεκ!! χιχι!

Deadend mind: αχ άλλοι τον χαίρονται τώρα! μπουχαχχαχαχα!

Lifewhispers: πρέπει να ψηφιστεί νόμος να σας απαγορεύει να φεύγετε!!! Να μάθετε εσείς!

Dizzydream: εξόν και ο Καζαντζίδης... Ξανθοπουλο δεν είχε γιατί ήταν low budget δράμα αλλά την επόμενη φορά!

Attalanti: α καλά εδώ διακοπές φεύγαμε και μετά κάναμε παρτυ... φαντασου τώρα!

FpBoy: οπότε τώρα ξες εσύ... σπιτι στο Ρεθυμνοοοοοοο γιουπιιιι!!!

Snikolas: που να σου καεί η Adsl και να μην βρίσκεις τα πράγματα που θέλεις στο IKEA!!! :P

Yo!reekas: μπα εγώ έχω ακόμη ψωμιά στην Αθήνα; τι του έτυχε δηλαδή πέρα από μια αξιολάτρευτη αδερφή; Μην παίρνεις παράδειγμα από το δικό σου ταλαίπωρο αδερφάκι... εμένα με αγαπάει!

€λισαβετ: αχ δεν γίνεται το άτιμο... σνιφ!

Mogwai: έχεις την αμέριστη συμπαράσταση μου...

T.Ari: ουδής αναντικατάστατος... όσο για τους δεσμούς κάτω, άστο χάσαμε... όλοι μας οι φίλοι και η οικογένεια είναι κάτω!!!

4:45 μ.μ.  
Blogger jul είπε και λάλησε...

Τυχερός που πάει Κρήτη....
Τυχερή που έχεις τέτοιο αδελφό!!!
Αυτό πάντως αυτό το «Αδερφή μου είναι άμα θέλω της βάζω φωτιά και την καίω».... πολύ μου άρεσε...

9:06 μ.μ.  
Blogger Trilian είπε και λάλησε...

Avra: αχ ναι... ξανακλαψ ξανασνιφ!

Jul: και να σκεφτεις οτι ήταν μονο 10 χρονών... φαντασου μετα τι ελεγε το στομα του!

10:55 π.μ.  
Blogger birbrilo είπε και λάλησε...

κουκλίτσα μου κι εγώ με την αδερφή μου έχουμε τρελό έρωτα αν και μου ρίχνει 5 χρονάκια. Την ακολούθησα παντού, σπουδάσαμε μαζί και δεν μπορούμε να ξεκολλήσουμε, άσχετα αν μου την `έκλεψε` ο hubby της. Είναι η κολλητούλα μου. Εύχομαι να είστε πάντα ευτυχισμένοι, αυτά είναι αδέρφια κι ελπίζω ποτέ μα ποτέ να μην μπει κανείς ανάμεσά σας. Κανείς δε μας αγαπάει όσο τα αδέρφια μας, ό,τι κι αν μας κάνουν ή τους κάνουμε. Τελεία και παύλα. Πάντα τέτοια, πάντα αγαπημένοι!!

1:43 μ.μ.  
Blogger YO!Reeka's είπε και λάλησε...

όταν λέω για αυτά που του έχουν τύχει δεν εννοώ από εσένα- θυμήθηκα εκείνο το περιστατικό με την αστυνομία έξω από το σπίτι σας, το άλλο με το mini cooper...

5:52 μ.μ.  
Blogger Trilian είπε και λάλησε...

birbilo: αχ το ήξερα οτι θα με καταλάβετε... μπουχουχου

Υο!reekas: είδες βρε παιδάκι μου πως μπορεί να γίνουν οι παρεξηγήσεις από την μία στιγμή στην άλλη...?

11:07 π.μ.  
Blogger Blogaki είπε και λάλησε...

Μικρή, σε νιώθω!
Από την άλλη...ευκαιρία για περισσότερα ταξιδάκια στην Κρήτη!!
Καλή τύχη να έχει σε ό,τι κι αν κάνει!! :)

4:12 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home