Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 01, 2006

Μπροστά απο την Οθόνη


Σήμερα το πρωί η μέρα στην δουλεία δεν ξεκίνησε με τον συνηθισμένο τρόπο. Στην αίθουσα προβολών από νωρίς είχε ετοιμαστεί ο προτζέκτορας και ο κόσμος είχε αρχίσει να καταφθάνει με σκοπό να παρακολουθήσει τον αγώνα μεταξύ Ελλάδας – Αμερικής! Κοινώς να ξυθεί λίγο αλλά με δικαιολογία. Αυτό που χαρακτηρίζει τέτοιου είδους εκδηλώσεις στο γραφείο είναι πως όλοι είμαστε ίσοι. Αφεντικά και δούλοι ίδια σκατά γινόμαστε ούλοι δηλαδή! Εγώ σαν καλή υπάλληλος και κλασσική γυναίκα στην αρχή δεν συμμετείχα στην διαδικασία αλλά καθώς οι αλαλαγμοί και οι πανηγυρισμοί από το βάθος πλήθαιναν αποφάσισα να τα παρατήσω όλα, να πάρω ένα πακέτο πατατάκια που είχα στο συρτάρι (για ώρα ανάγκης) και να στρογγυλοκάτσω μπροστά στην τεράστια οθόνη που μου έδινε την δυνατότητα να παρακολουθώ τον Γιαννάκη και την ομάδα του σε φυσικό μέγεθος. Η όλη τελετουργία είχε πολύ πλάκα (φυσικά γιατί κερδίζαμε) και ο διευθυντής μας από ένα σημείο και μετά είχε αρχίσει να την χάνει την μπάλα κυριολεκτικά! Καταρχήν άρχισε να βάζει κανόνες του στυλ «όποιος μπαίνει στην αίθουσα όσο προκρινόμαστε δεν βγαίνει γιατί πάει γκαντεμιά και όποιος μπαίνει και τρώμε καλάθια θα καίγατε στην πυρά!» (δηλαδή θα περνάει από τον τρίτο χωρίς δεύτερη κουβέντα! Λογιστήριο, εξόφληση κτλ). Από το τρίτο δεκάλεπτο και μετά οι βρισιές προς του Αμερικάνους και τους Έλληνες παίχτες που έκαναν λάθη άρχισαν να πληθαίνουν και όλοι αρχίσαμε να πιστεύουμε ότι η αυριανή ημέρα θα είναι μέρα πένθους για τον οργανισμό καθώς τα εμφράγματα δίνουν και παίρνουν στην ηλικία του και αυτός σήμερα το είχε στο τσεπάκι! Από την άλλη το κινητό μου να χτυπάει κάθε 10 λεπτά από αγωνιώδη τηλεφωνήματα του πατέρα μου ο οποίος βρισκόταν στην Κρήτη στο νοσοκομείο για τσεκ απ (ας τόλμαγε να μην πάει η μάνα θα τον σκότωνε με τα ίδια της τα χέρια) και ήθελε να μαθαίνει το σκορ! Ένας θεός ξέρει τι θα δείξουν οι εξετάσεις με τέτοια αγωνία!!
Στο τελευταίο δεκάλεπτο οι αντιδράσεις του αντρικού πληθυσμού ήταν όλα τα λεφτά. Κάθε φορά που έμπαινε καλάθι έβγαζαν τις ίδιες ακριβώς ιαχές για να πάει γούρι και να μην κόψει η μαγιονέζα και φυσικά ακολουθούσε το γνωστό και μη εξαιρετέο «κύμα». Το high light όμως του πρωινού αυτού ξεφαντώματος ( και ο λόγος που με ώθησε να γράψω αυτό το post ) ήταν όταν έληξε ο αγώνας και κερδίσαμε όπου ο διευθυντής σηκώθηκε όρθιος (είναι και δύο μέτρα) και προτάσσοντας τα χέρια του φώναξε στους Αμερικάνους όσο ποιο δυνατά μπορούσε… “SUCK MY DICK MOTHER FUCKERS!!!” και αφού συνήλθε από το οίστρο, μας κοίταξε σοβαρός αποσβολωμένοι όπως είμαστε και είπε « Τι με κοιτάτε, κερδίσαμε! Ακόμα εδώ είσαστε; στις δουλειές σας το πανηγύρι έλαβε τέλος!»


ΥΓ : όταν πήρα τον πατέρα μου να του ανακοινώσω ότι κερδίσαμε για να ηρεμίσει δεν τον άκουγα από την φασαρία στο νοσοκομείο και τους πυροβολισμούς. Πολύ χαρακτηριστικά μου είπε « το ξέρω γιατί εδώ έχουν βγάλει τα κανόνια!»

6 Comments:

Blogger Allitnil είπε και λάλησε...

Xιχιχιχιχι! Άντε και εις ανώτερα!
θα την κάψουμε πάλι την Ελλάδα φέτος Ουουουουουουουουουου.............
πρρρρρρρ... πρρρρρρρρ... πρρρρρ!!!!

4:04 μ.μ.  
Blogger sd54 είπε και λάλησε...

xaxa...
foveri perigrafi!

krima pou o telikos einai tin kiriaki kai dn tha mas metafereis tin eikona apo to grafeio :P

kalos se vrika :)

4:27 μ.μ.  
Blogger UrbanTulip είπε και λάλησε...

δυστυχως δεν ειδα τον αγώνα ( δεν πηρα και ειδηση οτι ειναι σημερα). αλλα τον άκουσα. Ο ένας από τους διευθυντές εδω άρχισε και τσίριζε και ελεγε οοοοεεεεεεοοοοοο!!!
Σαν ταινία τρόπου ακουγότανε! Είμαι σίγουρη ότι τα παιδιά που έκαναν τον λάθος να βρίσκονται δίπλα του θα προτιμούσαν να ήταν δίπλα σε κανόνια!

5:25 μ.μ.  
Blogger snikolas είπε και λάλησε...

Lol. Φοβερός ο πατέρας σου. Αντί να έχει αγωνία για τις εξετάσεις το μυαλό του ήταν στο μπάσκετ!

9:41 π.μ.  
Blogger EL MÁGICO είπε και λάλησε...

ε ρε...και μετά παντού η σημαία και τα πανήγύρια...ντάξ για πλάκα καλό είναι αλλά άμα παθαίνεις εμφράγματα για τέτοιες μαλακίες τί να πω...λες και το μόνο μας πρόβλημα είναι αν θα το σηκώσει η εθνική...και νταξ σε λέω δε πειράζει - κάνουμε τη πλάκα μας...μη βγαίνεις όμως με τη σημαία και φωνάζεις και κοιτάς και το πακιστανό που δουλεύει σα το σκυλί με υποτιμητικές ματιές. Άντε, γιατί τέτοιες μέρες έχουμε εξάρσεις εθνικισμού κ γινόμαστε πιό μαλάκες απ όσο είμαστε συνήθως...φιλια

Υ.Γ. sorry για τη σοβαρή προσέγγιση, αλλά βλέπω κάτι φάτσες στο δρόμο και τα πέρνω

5:05 μ.μ.  
Blogger NOTOS είπε και λάλησε...

Η ίδια κατάσταση επικρατούσε και στο γραφείο μου, αλλά εγώ ήμουν ένας από αυτούς που φώναζαν και έβριζαν. Χαλάλι της, αυτή η ομάδα είναι η καλύτερη που έχει περάσει από το ελληνικό μπάσκετ. Το πήραμε το ασημένιο, πάμε για άλλα τώρα.

9:29 π.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home